Ten w panice zrobił się biały i padł na ziemię jak martwy. Niedźwiedź zbliżywszy się do Mieszka poczuł bardzo nieprzyjemny zapach stwierdziwszy, że to nieświeży trup poszedł sobie. Gdy niedźwiedź odszedł z drzewa odezwał się Leszek, ze stwierdzeniem, że Mieszek miał szczęście. I zadał pytanie, dlaczego zwierz tak długo nad nim stał. Na co Mieszek odpowiedział, że przekazał mu przysłowie niedźwiedzie: „Prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie”.

I w ten właśnie sposób okazało się jak wielka przyjaźń jest między nimi. Przyjaźń to nie są słowa, to są przede wszystkim czyny. Jakby tak pomyśleć to co zaprezentował sobą Leszek? Przyjaciele tak nie robią. Ci szczerzy, prawdziwi i wierni są przy sobie do samego końca. Bo o to chodzi. Zastanówmy się jakimi my jesteśmy przyjaciółmi, bo może musimy coś w sobie zmienić. A jeśli tak to zróbmy to jak najszybciej, bo gdy jest ciężko to właśnie wtedy chcemy mieć przyjaciół przy sobie. Razem łatwiej pokonać trudności a po wszystkim się uśmiechnąć i cieszyć ze zwycięstwa.