Myślę, że Goethe świetnie to przedstawił w „Cierpieniach Młodego Wertera”. Główny bohater przez bardzo długi okres czasu ze wszystkimi problemami zwraca się do swojego przyjaciela, a ten zawsze stara się mu pomóc. Werter pisze do Wilhelma listy. Zwierza mu się ze wszystkich swoich problemów, zamiarów oraz kroków jakie podjął. Odkrywa przed nim wszystkie swoje myśli i odczucia. A Wilhelm- on jest prawdziwym, pełnym cierpliwości i miłości przyjacielem. Potrafi słuchać. Jest powiernikiem każdej myśli Wertera. Doradza mu i czasem wskazuje drogę, jaką ten powinien pójść.

Gdy Werter ma problemy sercowe, przeżywa straszną rozterkę i rozdarcie wewnętrzne, Wilhelm próbuje pokazać mu jedyne i rozsądne rozwiązanie- opuścić Lottę. Ponieważ Wilhelm dobrze wie i widzi co się dzieje i nie chce patrzeć jak przyjaciel bardzo cierpi. Deklaruje nawet chęć przyjazdu do niego i pomoc w podjęciu decyzji oraz w rozwiązaniu problemu. Wilhelm widzi, że cała ta sytuacja wykańcza Wertera. A przyjaciel nie potrafi biernie stać i przyglądać się.